ගීතයකට වැඩියමක්

ඔබෙ දෙතොල් පෙති ලිහී පිපුණු හසරැල් විලේ හද දියව ගලායයි රැළි ලමින් සැලි සැලී මෙවන් සුව පෙර නොවිදි තුන් සිතම සලිත...

ලෙන්චිනා මගෙ නංගියේ ඇයි ගංතෙරට වී ගොම්මනේ // පෙත්තරේ ලඟ පැන් තොටේ ගම්මානයේ පව් සෝදනා රත්තරන් වී කළු වලාකුළු චන්ද්‍රය...

පුන්සඳ රෑට ඇවිදින් හේනේ කළුව බිඳ.. රන්කෙදි සේම රන්වන් ඉරිගු සිඹිනවාද.. තුන්යම හීන දැක දැක මොටදැයි ගෙදර හිද.. රන්කද තාම පැල්...

තාත්තා වුනත් මා බත සරිකරන අම්මා නුඹයි මගෙ දරු දැරියන් රකින ... මට පෙර උරුම ආලය දරුකැලට දෙමින් රෑ දාවල් දෙකේ වෙහෙසෙන විටදි ...

බුදු හාමුදුරුවො වැඩියා වාගෙයි පින්බර ස්වාමිනේ දුක හිතිලද හිර ගෙදරට වැඩියේ මාගෙ මරණ දිනේ මගෙ අම්මා වත් දොරටුව අද්දර හිටියද කියනු මැනේ...