Friday, January 31, 2014

Thuruliya Nisalai

පි: තුරුලිය නිසලයි - වැව් දිය සසලයි
     තනිකම ඉවුරු බිඳියි
     මග අතරමංව හිඳිමි
     ඔබ කොහිද කොහිද සොයමි

ගැ: ඔබ ළඟම ළඟම හිඳිමි

ගැ: සසර පුරා සුවඳ සරා
      ඔබම ළඟම රැඳෙමි
      ඔබ කොහිද කොහිද සොයමි

පි: ඔබේ සුසුම් සුවඳින් පෑරී
    වෙල් ඉපනැල්ලේ පවන් සළයි
    ගංදොර සුහුඹුල් මතකය වැළපී
    සිත මා තෙමා වැටෙයි
    ඔබ කොහිද කොහිද සොයමි

පි: ඔබේ සුරත් පහසින් ගිලිහී
    ලියගොමු ලන්දේ සොවින් සැළෙයි
    තණපත් මුතුපිණි කඳුළින් බරවී
    ඔබ පා පහස පතයි
    ඔබ කොහිද කොහිද සොයමි

ගැ: ඔබ ළඟම ළඟම රැඳෙමි

හදවතින්ම ආදරය කරන කෙනෙක්‌ වෙන් වුනොත්... නැත්නම් මිය ගියොත්... දැනෙන වේදනාව... වචනවලට පෙරළන්න පුළුවන්ද.... බැහැ... මුළු ලෝකයම හිටියත් වැඩක්‌ තියේද... ඇය... ඔහු නැති ජීවිතය... තනිකම පාලුව ඉවසන්න බැහැ....

Me Anantha Rathriye

මේ අනන්ත රාත්‍රියේ
සඳේ නුඹ කොහේ
තාරුකා කියන්නකෝ
නිදන්නෙ ඈ කොහේ

අඳුරේ ගිලී නොපෙනී ගියේ
සුසුමයිලු මා ඇගේ
යුග නෙත් මගේ කඳුළින් තෙමී
තනිවේද මා අනේ

ජීවිතේට මං කියූ තාරකාවියේ
දැන් ඉතින් නුඹත් ගියා
කලුවරයි අනේ
අම්බරේහි සඳ නොවී
එළිය දුන් ලියේ
දැන් ඉතින් නුඹත් ගියා
කලුවරයි අනේ




හුඟ දෙනෙක්‌ ආදරය කරන්නේ ඔවුනොවුන් එකිනෙකාට අයිතියි කියා හිතලා... ඒත්... මේ ආදරවන්තයන් බොහෝමයක්‌ම අයිති ඔවුන්ට නොවෙයි. වෙනත් අයට ඒ නිසා සමහරවිට මේ අය අසම්මත පෙමක රස බලන්නන්. ඒත් ආදරය කියන්නේ වෙන් වෙන්න පුලුවන් බැඳීමක්‌ද එය හරිම අමාරුයි තේරුම් ගන්න.