Thursday, March 21, 2013

Me Nagaraya...

මේ නගරය මා ඔබ
මුණ ගැසුණු නගරයයි
මේ නගරය මා ඔබ
වෙන් කෙරුණු නගරයයි

වැව් ඉවුරේ දිය රළ පෙර සේම බිඳෙනවා
නුග ගස්‌ පෙළ අප නැතුවත් තව දලුලනවා
සරසවි බිම කඳුරැල්ලෙන් එතෙර පෙනෙනවා
ඔබත් එක්‌ක ආයෙත් එහි යන්න හිතෙනවා.

ඔබ අතගෙන ගිය වීදියෙ ඈ හා යනවා
සිඟිති පුතා අතැඟිල්ලක එල්ලී එනවා
ඒ කාලේ පැතූ පැතුම් යළි සිහිවෙනවා
ජීවිතයම සිහිනයකැයි කියා හිතෙනවා


සරසවියේ ගෙවෙන ජීවිතය... කටුකයි තමයි... ඒත් ඒ කටුකත්වයට එහා ගිය සුන්දර බව... ජීවිතයට ගෙන දෙන්නේ චමත්කාර සිතුම් පැතුම්

සරසවි අතරින් ඉතාම සොඳුරු පරිසර බිමක පිහිටි සරසවිය තියෙන්නේ කොහේද? ආයෙත් වචන දෙකක්‌ නැහැ... හන්තාන කඳු පංතියේ සෙවනැල්ල වැටෙන පේරාදෙණිය... කාගෙත් පිළිතුර එයම තමයි...

Damayannata Noheki Mihimatha

දමායන්නට නොහැකි මිහි මත
එකම සම්පත ඔබම පමණයි
මිදී යන්නට නොහැකි මේ ලොව
එකම බැඳුමද ඔබම පමණයි...


බැඳී දුක සැප දෙකෙහි නිතියෙන්
හදේ තනි නොතනියට වැඩ හුන්
ළබැඳි සිත්මල් පරව යන විට
පසක්‌වෙයි අනියත ලොවේ
ජීවිතය යනු සිහිනයක්‌මය
සසර මග දකිනා...
 


බැඳුණු සෙනෙහස නොවන නිම් හිම්
ඇතද පණ නල සමග රැකෙමින්
අපේ අත්වැල ලිහී ගිලිහෙන
මොහොත එයි කවදාක හෝ
යායුතුය ඒ නියත නික්‌මන
සියලු බැමි බිඳිනා
 


මිනිසුන් වන අපට කොතරම් බැඳීම් තියෙනවද.... දේපළ වස්‌තුව මිල මුදල් දරුවන් බිරිඳ... සැමියා මේ හැම දෙයක්‌ම බැඳීම්. මේවාට ලොබ බැඳෙන හිත......... අවසන් හුස්‌ම පොද හෙළන්නේ තන්හාවෙන්...

දමායන්නට නොහැකි මිහි මත
එකම සම්පත ඔබම පමණයි
මිදී යන්නට නොහැකි මේ ලොව
එකම බැඳුමද ඔබම පමණයි

Tuesday, March 12, 2013

Lowama Epa Wee

ලොවම එපා වී ලොවම කලකිරී
තැවී දැවී හිඳිනා වේලේ...
ඔබේ දයාබර එකම වදනකින්
මගේ ආත්මය සුවපත් වේ...


අසා අසෝබන නින්දා ගැරහුම්
වැළහින්නක සේ වැලපෙන මොහොතේ
පවනේ පාවෙන ඔබේ සුවඳකින්
පිපාසිත වූ හද සිහිලැල් වේ


ලබා නොමිනිසුන් නගනා ගෙරවුම්
මුවැත්තියක සේ බියපත් මොහොතේ
සිරුරේ තැවරෙන ඔබේ සුසුමකින්
මුළුගැන්වුණු සිත උණුසුම් වේ....
 
 



අපි හැම කෙනෙක්‌ම අසරණ වන අවස්‌ථා තියෙනවා. ඒ වෙලාවට වචනයකින් හරි අප සනසන කෙනෙක්‌ ඇත්නම්. එය අපට කෙතරම් සුවයක්‌ද.......

කෙනකුට තවත් කෙනකුගේ ආදරය වැඩියෙන්ම දැනෙන්නේ ඔහු හෝ ඈ අසරණ වූ මොහොතකයි.

ලොවම එපා වී ලොවම කලකිරී
තැවී දැවී හිඳිනා වේලේ...
ඔබේ දයාබර එකම වදනකින්
මගේ ආත්මය සුවපත් වේ...

Wesak Labanawa



වෙසක්‌ ලබනවා තොරන් බඳිනවා
තැන තැන දන්සැල් ඉදිවෙනවා
වෙස්‌සන්තර රජු සිරිසඟ බෝ රජු
ආයෙත් සිරිලක රජවෙනවා...

වෙසක්‌ ගෙවෙනවා තොරන් ලිහෙනවා
දන්සැල් කාලය නිමැවෙනවා
වෙස්‌සන්තර රජු සිරිසඟ බෝ රජු
ආයෙත් රජකම හැර යනවා...

වෙසක්‌ කාලෙටයි කාගෙත් පිංකම්
කාට පේන්නද අනෙ මන්දා
නම්බු රැකීමයි නිවන් දැකීමයි
එකමඟ යන්නේ කොහොමද මන්දා...

 

වෙසක්‌ කියන්නේ සීමාවක්‌ නැතිව පින්දහම් කරන කාලයක්‌.. සම්බුදු හිමියන්ගේ තෙමඟුල සිහි කරමින් ප්‍රතිපත්ති පූජාවලත්, ආමිස පූජාවලත් නියෑලෙන්නේ සැදැහැ සිතින්.

වෙසක්‌ උත්සවයට අපේ සැදැහැවතුන් සූදානම් වන්නේ දින ගණනාවක ඉඳලා...

වෙසක්‌ ලබනවා තොරන් බඳිනවා
තැන තැන දන්සැල් ඉදිවෙනවා
වෙස්‌සන්තර රජු සිරිසඟ බෝ රජු
ආයෙත් සිරිලක රජවෙනවා...

Me Prathama Wasanthayai

මේ ප්‍රථම වසන්තයයි
දිවි අරණේ මධු මල් පිපෙනා
බිඟුරැව් නැඟෙනා
මේ ප්‍රථම වසන්තයයි

තරු නැඟෙන තුරා නිදිබර අඹරේ
සඳු නැඟෙනතුරා සිටියදි අඳුරේ
ඔබ සුපුන් සඳක්‌ සේ පායා
පහන් රැයක්‌ වී ආවේ

සිත පවස දරා මිරිඟුව අතරේ
දිය පහස පතා සිටියදී කතරේ
ඔබ සිහිල් දොළක්‌ සේ පාවී
වසන්තයක්‌ වී ආවේ

ගිම්හානය පලා ගිහිං..... ගහකොළ අතුරිකිලිs මලින් බර වෙලා... ඒ මල් සුවඳ මුසුව හමා එන සිහිල් සුළං රැල්ල.... නැවුම් හැඟුම්වලින් ගත සිත පුබුදුවනවා.. වසත්කාලය ඇවිදින්... කොයිතරම් සුන්දරද.......

තනිකම..... හුදෙකලාව සමඟ කාලාන්තරයක්‌ ජීවත් වූ තරුණයකුගේ හදවතට මල් හීසර පහර වැදුණොත්.... වසන්ත කාලය වගේ හිතපුරා මල් පිපෙනවා. උපදින නැවුම් සිතිවිලි.. කෙළවරක්‌ නැහැ... අපේක්‍ෂාවන් ප්‍රාර්ථනාවන් වැහි වහිනවා........