Wednesday, February 27, 2013

Kandula Ithin Samaweyan

කඳුළ ඉතින් සමාවෙයන්
අපි වෙන්වෙමු අද හවසට
මගෙ ගෙපැලට ඈ එනවා
සිරියහනේ තනි රකින්න

කළුවළාව නැගෙන්නෙපා
ගඟට උඩින් හැන්දැවට
මුදුන් ලීය යටින් පොළොවේ
ගොම හේදෙයි අලුත් පිටම
කන්ද කපා සඳ පායා
සඳරැස්‌ යහනට වඩින්න
සඳ එළියෙන් ඇගේ ගතේ
පෙති ගෝමර මල් දකින්න

මල් දෙවැටේ වතුසුදු මල්
පිපේවි ඈ පිළිගන්නට
කොපුල් තලා ඔමරි සිනා
මතුවෙයි මල් පරදන්නට
බිළිඳු ගෙනා කිරි සුවඳක්‌
ගෙපැල දොරින් හමා එන්න
ඉඩදීයන් වළාකුළේ
මගෙ සිහිනයෙ මල් පිපෙන්න


 
හිරිමල් යෞවනය කියන්නේ හිතපුරා පෙම්මල් පූදින කාලය පැණි වැහෙන කාලය කියලත් කියනවා. මේ වයසට නැඟෙන සිතුවිලි හරිම පෙම්බරයි. දැරියක්‌ ඉල්ලන කාලෙනෙ.... ඉලන්දාරි වයස කියලනෙ කියන්නේ තනි යහනෙ සිටිද්දී හිතෙන දේ..... හැඟීම්.... අපමණයි.... තනිකම සහකාරියකගේ වුවමනාව වැඩියෙන්ම දැනෙනවා. තමන් ගැනම දුකකුත් ඇතිවෙන අවස්‌ථා තියෙනවා. තනිකම වැඩියෙන්ම දැනුනාම ඇසට කඳුළකුත් එනවා.

Gin Gedi Gin Gedi Gahen Kadagena

ගිං ගෙඩි ගිං ගෙඩි ගහෙන් කඩාගෙන
ගිංතොට නැන්දට ටිකක්‌ බෙදාගෙන
නංගියෙ විගහට මංකඩ ගාවට යං
අයියණ්‌ඩි ඇවිත් ඇති බං...

තාක්‌ක තෙයි තෙයි තාක්‌ක තෙයි තෙයි
තේක්‌ක මල් පිපිලා
ආං බලන් අර අයියගෙ මූණේ
වතුසුදු මල් පිපිලා
හාං කවිසියක්‌ දන්නෙම නැතුවා
හිත ආලෙන් පිරිලා
මාත් දන්නෙ නෑ කියන්නෙ කෝමද
හිත ගැන කට ඇරලා...

තාක්‌ක තෙයි තෙයි තාක්‌ක තෙයි තෙයි
තේක්‌ක මල් පිපිලා
අයියණ්‌ඩිගෙ කිරි කෝඩු හිනාවට
තේක්‌ක මල් ඉහිලා
මාත් එක්‌ක මනමාල හිනා පා
සීත සුළං නැටුවා
මගෙ මල් හීනය මල් ඕවිල්ලක
නැළවෙනු මට දැණුනා...


 

ගම සහ නගරය, ඒ මිනිසුන්ගේ සිතුම් පැතුම් එකිනෙකට වෙනස්‌. මේ වෙනස පෙම්වතුන්, පෙම්වතියන් අතර කෙරෙන ආදරය තුළින් ද දැකගන්න පුළුවන්.

ගමේ තරුණියක්‌ ආදරය කරන හැටි, අගනුවර තරුණියකගේ ආදරයට වඩා වෙනස්‌. සාමාන්‍යයෙන් ගමේ සුන්දර යුවතියන් හැඟීම් සඟවා ගන්නවා. ලාලිත්‍යය, ලැඡ්ජාශීලී බව වගේම ප්‍රේමය සමග එන බලාපොරොත්තු නාගරික යුවතියකට වඩා වෙනස්‌.

Siyabala Malak Obe Dothe Pipenakota

සියඹලා මලක්‌ ඔබ දෝතේ පිපෙනකොට
ඉගිලිලා යන්න බෑ ඔය ඇස්‌දෙකෙන් මට
පියඹලා ඇදෙන රන් සමනළ යුවලකට
නුඹේ හිතේ පෙම් සුවඳ ඇති තනි තොතනියට....

පෙම් හසුන් ඔබ ලියූ කවි පේලි සුන්දරයි
රත්තරං හදවතේ ආදරේ පිවිතුරුයි
තනිවෙන්න දෙන්නෙ නෑ
මේ සිත ඔබට ආදරෙයි............

නෙතු සිඹින පුරහඳ ලස්‌සනයි රැයකට
අමතක කරන්නෙපා මා ඔබේ සඳවත
සිහිනෙන් ඇවිදින් මගේ යහනේ
ඉන්න දෙව්දුව.............. 


 
කාගෙත් ඇස්‌ කන්වලින් මිදීලා නිදහසේ තනිවෙන්න ඇත්නම්.... ආදරවන්තයන් යුවළකට ඒ තරම් සතුටක්‌ තවත් නැහැ...... ඒ වෙලාවට ඔවුන්ට අවට කිසිම දෙයක්‌ ගැන නිනව්වක්‌ නැහැ..... ඒ අය ඉන්නේ ඒ අයටම වෙන්වූ සුන්දර ලෝකෙක.... කුඩයක්‌ යටට වෙලා මුහුදු වෙරළක, බංකුවක්‌ මතම හිඳ මල්වත්තක, අඳුරේ තුරුළු වී සිනමාශාලාවක.... මේ අය එකිනෙකාට කියන කතා..... පැණි වෑහෙන..... ආදර වදන්.... අත්දැකීම් නොලද්දවුන් සිටිත්ද...

Sada Rajani Aida Hengi

සඳ රාජිනී ඇයි ද හැංගී ඇයි ද හැංගී
මේ රැයේ පාලුවේ වේදනා මා දවාවී
සඳරාජිනී ඇයි ද හැංගී ඇයි ද හැංගී 

මේ රැයේ පාලුවේ... 

ඈ හා බැඳී ආවා එදා සමුගන්න මාගෙන් මිදීලා
මතකේ සදා සුවඳේ වෙලී සංසාරයේ ඉන්න මා හා
ජීවිතේ මා පැතූ ඒ සිනාවෝ...
ජීවිතේ කෝ පැතූ ඒ සිනාවෝ...
වේදනා යා කළේ... මායාව සේ...
වැළපෙන්න දෝ මේ ලෙසින්...
 


රෑ තුන්යමේ හඬනා මගෙන්
වෙන් වෙන්න සිතුවේ කෙසේදෝ
සුළඟේ රැඳී කාටත් හොරා
මාගේ ළඟින් ඉන්නදෝ...
ජීවිතේ මා පැතූ ඒ සිනාවෝ
ජීවිතේ කෝ පැතූ ඒ සිනාවෝ
වේදනා යා කළේ මායාව සේ
පළිගන්නදෝ මේ ලෙසින්....


  
මං ඔයාට ආදරේ කළ තරමට ඔයා මට ආදරේ කළා ද... සයුරු තලාවක... සුදුමුදු වැල්ලේ... මම ඔබේ තුරුලට වී හිටියා.... අපි දෙන්නා ගොඩාක්‌ දේ කතා කළා. තේරුමක්‌ ඇති දේට වඩා අපි කතා කළේ තේරුමකට නැති දේ.... ඒත් අපි එයින් සතුටක්‌ ලැබුවා... මං ඔයාට ආදරේ කළ හැටි... දන්නේ මේ ඉර හඳ ගස්‌ කොළං විතරමයි.... වැඩියෙන්ම ඒ ගැන හඳ සාක්‍ෂි දේවි... අපි දෙන්නගේ ආදරේ ගැන... අපි දෙන්නා හඳ එළියේ කොයිතරම් වෙලා තුරුළුවෙලා ආදර බස්‌ තෙපලුවද....

අනේ... ඒත් අද ... අද ඔයා මගෙන් වෙන්වෙලා... ඔයාගේ හදවතේ තවත් කෙනෙකුට ඉඩක්‌ දුන්නේ කොහොමද... සදා කාලයටම ඔයා මගේ... මං ඔයාගේ කියලා නේද අපි කතා කළේ... ඇයි මගෙන් වෙන්වෙන්න හිතුවේ... අද මම තනිවෙලා... එදා මාව තුරුළු කරගෙන හිටපු ඔයා අද... ඇය සමග... අපි ආදරේ කළ හැටි හොරැහින් බලා සිටි සඳු පවා අද නිහඬයි.... මේ පාලු රාත්‍රියේ.... මම තනිවෙලා වේදනා විඳිනවා... සඳ රාජනිය හැංගිලා... .අනේ මේ හදවතේ නැගෙන ගින්දර මාව දවා අළු කරාවි....


Tuesday, February 26, 2013

Pol Ruppawe Dagakala Sellam

පොල් රුප්පාවේ දඟ කළ සෙල්ලම්
සුළඟේ පාවී සිතට දැනේ
පිටගම් යනදා එය සිහිවෙනවා
හීන් සැරේ ඔබ මා අමතක කරදා
මායාවක්‌දෝ බැඳුණු සිතුම්
ගිනිදැල්වේ හද සෙනෙහෙ පැතුම්

රෑ රැහැයි හෙළූ දුක්‌ ගීත රාවයේ//
සවනේ වැකුනේ ගොළුවූ හඬක්‌ ලෙසින්
මායාවක්‌දෝ බැඳුණු සිතුම්
ගිනිදැල්වේ හද සෙනෙහෙ පැතුම්

ඈත ගුරු පාරේ පියමන් සලායන්නේ//
කඳුළින් පිරිලා දෙනුවන් වැසී යාදෝ
මායාවක්‌දෝ බැඳුණු සිතුම්
ගිනිදැල්වේ හද සෙනෙහෙ පැතුම්


 

ගම ලස්‌සන වෙන්නේ සොබාසුන්දරත්වය නිසා. ඇළ, දොළ, පන්සල, වෙල්යාය... කඳුවැටි.... නීල ගොයම.... ගම සුන්දර කරන ආභරණ... මේ සොඳුරු බව වැඩි කරන තවත් සාධකයක්‌ තියෙනවා. ඒ ගමේ පවුල් අතර තිබෙන සබැඳියාව හිතවත්කම.

ගමේ වැඩිහිටියන් එකමුතුව ඉන්නවා වගේම පුංචි දරුවනුත් එකිනෙකාට ලෙංගතුයි. රබර් වතු, පොල්වතු, බඩවැටිවල දුව පැන ඇවිදිමින් ඇළක දොළක පැන දියබුන් ගසමින් ගමේ ගෙවන ළමා කාලය... ගැහැනු පිරිමි වෙනසක්‌ නැහැ. ඒත් මේ ළමුන් වැඩිවියට එද්දී එදා සමහරුන්ගේ සිත් තුළ තිබූ ලෙංගතුකම ආදරයකට පෙරළෙනවා. ඇතැමුන් මේ ආදරය කෙළවර කරන්නේ විවාහයෙන්.

Paramitha Nopuramu apa Dedena

පාරමිතා නොපුරමු අප දෙදෙනා
මතු මතු සංසාරේ...
පාන සිනා සුළඟට විසි කරමු...
හමුවෙන හැම වාරේ...

කඳුළුවලින් දියවී යනවා නම්
අවිහිංසක රූපේ...
දෝර ගලන තුරු කඳුළු සලන්නම්
මට ඔබ නොපෙනෙන සේ...

මට ඔබ ඔබ මට පෙම්කළ තරමට
වෙන්වී යන්න බැරී...
අසම්මතේ පෙම්වතුන් නොවෙමු අපි
වරදට වහල් වෙවී...


 
සංසාරය කියන්නේ කෙළවරක්‌ නොදකින ගමනක්‌. මේ දි=ගු සසර ගමනේ දී අප හැම කෙනෙක්‌ම එක්‌ එක්‌ ආත්ම භවයන්හි උපදිනවා. සමහර විට අද එකට එක්‌ව සිටින දෙදෙනෙක්‌ ඊළඟ සංසාරයෙදීත් එකට එක්‌වෙනවා. ඒත් තවත් අයට සසරින් සසර එහෙම එක්‌වෙන්න ලැබෙන්නේ නැහැ. බොහෝ දෙනෙක්‌ පෙරුම් පුරනවා. මීළඟ සංසාරෙදිත් අප එකටම උපදීවා කියලා.

Thahanam adaraye Awasan Belma Diha

තහනම් ආදරයේ අවසන් බැල්ම දිහා//
මා බැලුවේ කම්පා වී කුමක්‌ කරම්ද කියා
උපදින සංසාරේ ඔබ මගෙ කීව නිසා
තහනම් ආදරයේ අවසන් බැල්ම දිහා

ගැඹුරු ඔබේ දැස පුරා ජීවිතේ පෙනේ
දැත මගේ දැතෙ ඔබා නොකී දුක්‌ දැනේ//
මල්වරව දෙතොල් අනුරතිය යදී
මදෙස බලා හිඳිනු කෙසේ දෝ උමතු නොවී

පොකුරු ගැසූ පෙම් සිතකින් අයිතියක්‌ නැතී
විස්‌මිත වූ නීල නුවන් අහස මෙන් දිලී//
මා වියරු වෙවී හිරි ඔතප් රකී
ඔබ ද මගේ මම ද ඔබේ නෑ එසේ නොවේ


 
අපි ජීවත්වන මේ ලෝකයේ හැම දෙයක්‌ම සම්මත විදිහට සිද්ධ වෙනවානම්... ඒත්... එහෙම වෙන්නේ නැහැ. සම්මතයට පිටුපා යන දේ කොතරම් නම් අප වසන සමාජය තුළ සිදුවේද... එවැනි අසම්මත දැ කොතෙක්‌ ඔබට හා මට අත්දකින්නට සිදුව ඇත්ද