Sunday, September 25, 2011

Karadiya Gebare

කරදිය ගැඹරේ තුන්යම ගෙවුණේ
නුඹගේ දෑතට දිරිය වඩන්නයි
සුහුඹුල් අත්පා යදඬු කරන්නයි
කිරිකැටි පුතුනේ...

අව්වට වැගිරෙන දාඩිය වැස්සේ
කළුගල් තලලා මහ මං තැනුවේ
නිවහල් ලොවකට නුඹට වඩින්නයි
කිරිකැටි පුතුනේ...

කරදිය ගැඹරේ...

දුම් රොටු අතරේ කම්හල් ඇතුළේ
දැතිරෝදෙට ගත ජීවය දුන්නේ...
නව මිනිසකු නව ලොවට පුදන්නයි
කිරිකැටි පුතුනේ...

කරදිය ගැඹරේ...

1 comment: