Monday, February 3, 2014

Eda Medha Thura

එදා මෙදාතුර කඳුලට විවරවු
දෑස් පියන්පත් කවුළු වසා
ළයේ ගලා ගිය සෙනේහයේ සුව
සිනා පෙරූ රත් දෙතොල පියා...

මිලාන වී ගිය රෝස කුසුම් පෙති
කම්මුල් සුදුමැලි පාට පොවා
දෑත ළයේ බැඳ අවසන් ගමනට
සොඳුරිය මට නොකියාම ගියා...

දෑස් කවුළුපත් පලා කඳුළු කැට
වෑහෙද්දී මගෙ දෑස් අගින්
කාත් කවුරුවත් වෙතත හිතයි මට
පාත් වෙන්න ඔය මුවට උඩින්....

ඈත්ව යන්නට සමුගෙන කවුරුත්
ඔබෙ මුව දොවතත් සුවඳ පැනින්
මාත් මගෙ හිතටති ඔබ සුවඳයි
ඈත්නොවේමෑයි ඒ සුවඳින්...

ඊයේ ඉපදී අද මියයන්නට
පෙරුම් පුරාගෙන උපන් ළයේ
හීයේ වේගෙන් අහස උසට බැඳි
ආදර ලෝකය හෙටත් තියේ...

ඒත් ඉතින් දැන් සොඳුරියෙ ඔබ නැත...
ඇයි මේ ලොව මා තනිව ගියේ...
ආයේ දවසක එක හිත් ඇත්තන්
වී අපි ඉපදෙමු එකට ප්‍රියේ.....

ගායනය / තනුව: සනත් නන්දසිරි
ගී පද : විමල් ජයශාන්ත

දවසක් සංගීත් නිපුන් සනත් නන්දසිරි මහත්මයව හම්බ වෙන්න තරුණයෙක් එනව. දන්න විදිහට දුම් රියපලක ස්ථානාධිපති කෙනෙක්. මේ කෙනා ගීයක පද පේළි කීපයක් ලියුව කඩදාසියක් සනත් නන්දසිරි මහත්මයට දීලා කියල තියෙනව "මහත්මයෝ මේ මම ලියන අන්තිම සින්දුව. මම ආයෙත් සින්දු ලියන්නෙ නැහැ. පුලුවන්කමක් තියෙනවනම් ඕක කියන්න" ය කියල. සනත් නන්දසිරි හොඳින් පැදි පේලිය කියවලා අහනවා "ඇයි මේ වගේ දෙයක් ලියන්න හේතුව" කියල. පිළිතුර වෙන්නේ "ඕක මගේ ඇත්ත අත්දැකීමක්" යන්න පමනයි.



මේ තරුණයා දහසක් බලාපොරොත්තු තියාගෙන තම පෙම්වතියට අසීමිත ලෙස ආදරය කරපු පෙම්වතෙක්. ජීවිතෙ මොන ප්‍රශ්න ආවත් තම ආදරය හැර නොයන්න මේ දෙදෙනා ගිවිස ගන්න ඇති. ඒත් මාපිය පාර්ශවයෙන් මේ දෙන්නට කිසිම බුරුලක් හම්බ වෙන්නෙ නැහැ. දෙමව්පියන්ගේ බලපෑම නිසාම මේ තරුණියට සම්බන්ධය නවත්වන්න වෙනවා. ප්‍රේමයේ නාමයෙන් සිදුවුනු පොරොන්දු තමා අතින්ම කඩ කෙරෙනකොට ඒ වරද තවත් ඉවසා දරා සිටින්න ඇයට බැහැ. අපේක්ෂා භන්ගත්වය උපරිමයි. අවසන් ප්‍රතිඵලය වෙන්නෙ තමාට තව දුරටත් මේ පොලෝ තලයේ ජීවත් වෙන ඇති අයිතිය තමා විසින්ම උදුරා ගැනීමයි.


මේ පෙම්වතා මේ කිසි දෙයක් දන්නේ නැහැ. ඇත්තම කිවොත් ඔහු හා ඇයගේ ගෙදර අය සමඟ සම්බන්ධයක් තිබිලා නැහැ. ඒත් හදිස්සියෙම තරුණියගේ පියා මොහුට වහාම එන්න කියලා පණිවිඩයක් එවනවා. මොහු ඒ වෙලාවේ අතිශය ප්‍රීති ප්‍රමොදයට පත් වෙනවා මොකද කියනවා නම් ඔහු හිතාගෙන ඉන්නේ මේ කතා කරන්නේ කාලයක් තිබ්බ විරුද්ධත්වයන් අහවර කරලා කැමැත්ත දෙන්න තමයි කියලා.


ඒත් ගේ ඉස්සරහ සුදු කොඩි....
 

තරුණයාට මතක් වෙනව පෙම්වතියගෙ ආච්චි ගොඩක්ම වයසයි කියල. ඔහු ගෙට ගොඩ වෙන්නෙ තම පෙම්වතියගෙ මියගිය ඤාතියාට ගෞරව කරන්න....
 

ඒත් ඔහුගේ ජීවිතය හා බැඳිච්ච දෛවය ඔහුට කොතර්ම් අකාරුණිකද කියනවනම් ඔහුට අවසන් ගෞරව දක්වන්න වෙන්නෙ තමාගේම  ආදරණීය පෙම්වතියට....
 

ඒ වෙලාවේ ඔහුගේ සිතට ඇතුල්වන හැඟීම් සමුදාය තමයි මේ විදිහට ගීතවත් වෙන්නේ.....


1 comment: